جدی ومنطقی صحبت کنیم
جدی ومنطقی صحبت کنیم
چندی است که مسئله شهرستان شدن اوزوگراش وجویم بطور ملموستری در بین مردم این مناطق ودر بین محافل ومسئولین لارستان مطرح شده است وهر کس به فراخور شهر ودیار خو د پیرامون این موضوع نظراتی داده است . شاید حادترین مسئله از انجا شروع شد که در یکی از وبلاگ های منطقه لارستان نامه ای درج شد که نشان میداد اقای علی اضغر حسنی که نماینده مردم لارستان وخنج در مجلس شورای اسلامی است به وزارت کشور نامه نوشته اند درباب تقاضا ورسیدگی به موضوع شهرستان شدن گراش وبه ایشان از طریق استانداری فارس وطی همان نامه مذکور تلویحا گفته شده بود که امکان شهرستان شدن گراش وجود ندارد. این نامه که چند صباحی روی سایت ووبلاگ ها منطقه بود موضوع مورد بحث را وارد مرحله جدی تری کرد ومحافل داخلی در گراش واوز وجویم را به این ارزو دیرینه حساستر کرد. که در همین رابطه چندین مطلب در سایت ستاره های اوز وصحبت نو گراش و.. نوشته شد که همگی بر این خواسته دلالت داشت که شهرستان شدن حق مسلم این بخش هاست وبرای اینکه لاریها هم از این موضوع طرفی بر بندند موضوع شهرستان ویزه شدن ویا استان شدن لارستان نیز مطرح شد اما طرح لاریها چندان در مطبوعات منطقه واستان نمود پیدا نکرد یا شاید روشی دیگر برگزیده اند هر چند لازم بود که لاریها به چانه زنی بیشتری در سطح استان در باره ارتقا لارستان می پرداختند . در هر حال تمامی این روند تا امدن اقای حسنی به دبی وگردهم ایی که بدعوت ایشان از مردم منطقه در هتل رایسون ساس دبی شده بود به مرحله جدیدی وارد نشده بود .این حضور همراه با تنی چند از مسئولین استان وفرماندار لارستان با این امید در نزد غیر لاریها دنبال شد که اقای حسنی می باید تلاشش برای شهرستان شدن سه بخش منطقه لارستان بیش از پیش نماید . اما استنباط نه چندان مطرح شده ای پشت این عاقبت اندیشی صف کشیده بود که متاسفانه وارد گفتگو نشد این استنباط که اولویت با شهرستان شدن بخش هاست یا اولویت با فرمانداری ویزه لار یا فراتر از ان استان شدن لارستان است ؛ که خود بحث وگفتگو را میتواند به حوزه های عقلانی تری از این مسائل بکشاند تا هم نماینده مجلس هم فرمانداری لارستان ومسئولین شهری لار وبخش های تابعه به هم اندیشی وارد شوند؛ هم گره کوری که در این مناسبات با استان ناگشوده مانده قدری شل گردد . من فکر نمی کنم که معتمدین ومسئولین شهرهای اوز وگراش وجویم برای شهرستان شدن بخش خود تلاش وکوشش نکرده اند بلکه جنس وشکل کوشش انها به گونه ای بوده است که یک ارباب رجوع بعد از سالی به یک اداره رجوع میکند ومیگوید اقا ببخشید چند سال است کوچه ما اسفالت نشده اگر امکانش هست اسفالت کنید ومسئول مربوطه هم بعد از اینکه گفته: بله شما درست میگید میگم موضوع حتما پیگیری میشود و باز موضوع تا سال دیگر راکد مانده است . مسئولین شهری ومعتمدین سری به مکاتبا ت ونامه هایی که بین بخش ها با مرکز استان در این رابطه رد وبدل شده بزنند تا صحت این گفته بیشتر برایشان روشن شود اخرین نامه هایشان من مطمئن هستم مربوط به سفر ریاست جمهوری از منطقه لارستان بوده است حداقل در مورد اوز از این هم جلوتر میرود وبه یکسال پیش هم نمی رسد با این اوصاف هر ادمی که در این شهرها زندگی میکند ودغدغه پیشرفت وترقی شهرش را دارد از خود سوال میکند پس ما چه کنیم که به خواسته امان برسیم ؟ ایا خواسته ناعادلانه ای داریم ایا حرف نامربوطی زده ایم ایا از کرات دیگری امده ایم ؟ مگر ما برای ابادانی شهرمان مسجد ومدرسه وبیمارستان وورزشگاه و... نساختیم مگر ما خود خیابان درست نکردیم مگر کوچه ها را هنوز که هنوز است با کمک خیرین اسفالت نمی شود وووووو
راستی ما چه باید بکنیم در سرزمینی که اب به زحمت پیدا میشود کار به زحمت پیدا میشود تا جمعیت ما زیاد شود .اگر کارخانه ادم سازی جایی سراغ دارید به ما ادرس بدهید تا با کمک خیرین خریداری شود . ده تا دانه افغانی هم که در همین منطقه زاد وولد کردند ولارستانی محسوب میشوند هم قرار است روانه دیار خودشان کنیم ما از کجا جمعیت وادم بیاوریم تا به حدنصاب شما برسیم . میگوئید فرزند کمتر زندگی بهتر میگوئید 2تا بچه کافیست ما اگر سال 2بچه هم تولید کنیم والا به حد نصاب شما نمی رسیم کاروتولید هم که قربانش شوم در حد صفر است کشاورزی جنوب هم به اب بستگی دارد انهم اسمان بخیل مثل ما شده وبارانش به حد نصاب نمی رسد راستی چه کنیم یک مرتبه بیائید وبگوئید شما چه به شهرستان شدن وفرماندار ویزه واستان شدن وقتی صحبت از مردم نیکوکار است ما را خوب جلو می اندازند وبرایمان همایش برگزار میکنند وقتی پای ساختن مسجد ومدرسه ودانشگاه است مردم ما حرف ندارند وقتی قرار است رای بدهیم مردم لارستان بی نظیر هستند خوب وخونگرم تشریف داریم وطن دوست ومهد علم ودانش وصدها چیز دیگر هستیم والا به هر مذهبی که می پرستید یکی بیاید ویک جواب درست وحسابی به ما بدهد . لارستان کهن است ومیلاد گرگین از حکومت باستانی ماست قبول وما هم خود میدانیم شاهراه بسیاری از قافله ها بوده ایم قبول رنج گرما وتشنگی وبدختی سالیان بر پیشانی ماست قبول اما خواهش میکنم بیش از این سر ندوانید این خواسته که اوز وگراش وجویم باید شهرستان شوند خواسته بزرگی نیست اما همین خواسته حق مسلم ماست این خواسته که لار یک گام در راستای استان شدن به جلو بردارد خواسته بی جایی نیست خواسته های ما باید بر جوار یکدیگر ومنافع همدیگر پیش برود این نه تخریب ودوگانگی است نه منافی مصالح مردم منطقه وکشور است .مردم منطقه از نامه ونامه نگاری درمورد این موضوع خسته شده اند وبه خیلی ها ازوعده های مسئولین شهری اشان در باب این موضوعات با تردید می نگرند این تردید را مردم وخیرین ومعتمدین ایجاد نکرده اند .باید جدی ومنطقی فکر کنیم .
فرهاد ابراهیم پور ( محمودا ) – دبی ابانماه 1387